Slavernijregisters: zoeken naar Curaçaose voorouders wordt makkelijker
WILLEMSTAD – Het Nederlandse Nationaal Archief heeft een nieuwe online themapagina geopend waarmee mensen gemakkelijker onderzoek kunnen doen naar Curaçaose voorouders en de geschiedenis van slavernij op het eiland. Verschillende historische registers en gedigitaliseerde archieven zijn vanuit één plek toegankelijk en deels rechtstreeks op naam te doorzoeken.
De zoekhulp bevat onder meer de Curaçaose slaven- en emancipatieregisters uit 1839 tot 1863 en gegevens over mensen die tussen 1722 en 1863 via manumissie uit slavernij werden vrijgelaten. Ook zijn registers over de emancipatie van 1863 en gegevens over plantages en onroerend goed op Curaçao opgenomen.
Mensen die onderzoek doen naar hun familiegeschiedenis kunnen daarnaast worden doorgestuurd naar de online burgerlijke stand van het Nationaal Archief Curaçao en andere genealogische databanken. Bij onderzoek naar slaafgemaakten kan zoeken op naam ingewikkeld zijn, omdat zij doorgaans alleen een voornaam hadden en vaak pas bij hun vrijlating een achternaam kregen.
De themapagina beperkt zich niet tot slavernij. Ook gegevens over militairen die in West-Indië dienden en ambtenaren die in Suriname en de Antillen werkten, zijn vanuit de pagina te vinden. Verder zijn verschillende historische archieven digitaal toegankelijk, waaronder archieven van de West-Indische Compagnie en het koloniale bestuur.
Relaas van Tula
Een van de beschikbare bronnen is het Relaas van Tula uit 1795 van pater Jacobus Schinck. Daarin wordt verslag gedaan van Tula en de slavenopstand op Curaçao. Het Nationaal Archief publiceerde de nieuwe Curaçao-pagina op 17 augustus, de dag waarop de opstand onder leiding van Tula wordt herdacht.
Ook beeldmateriaal is gemakkelijker te vinden. De digitale fotocollectie van het Nationaal Archief bevat meer dan 2.000 foto’s van Curaçao, waaronder historische beelden van Willemstad, Barber en Lagun.
Het Nationaal Archief waarschuwt tegelijkertijd dat de bewaard gebleven koloniale archieven onvolledig zijn en vooral vanuit het perspectief van de toenmalige overheid zijn samengesteld. Volgens het archief moeten deze documenten daarom waar mogelijk worden gecombineerd met andere bronnen, zoals mondelinge overleveringen.
